دنیا جونم خوش اومدی به دنیا...

من نمیفهمم چرا هیچ کس نمینویسد از مردهــا از چشمها و شــانهها و دستهایشــان … … از آغوششان از عطر تنشـان، از صدایشــان… پررو میشوند؟ خب بشوند…. مگر خود ما با هر دوستت دارمی تا آسمـان نرفتهایم؟ مگر ما به اتکــاء همین دستها همین نگاهها همین آغوشهـا، در بزنگاههای زندگی سرِپا نماندهایم